Στο site της Ελευθεροτυπίας διάβασα το ακόλουθο άρθρο, και ξανα-ήρθε στην επιφάνεια η ανάγκη μου (αλλά και επιθυμία σας;) να "βγάλω τα σκατά από μέσα μου". Κατ αρχάς ρίξτε μια ματιά στην είδηση....
Eκκλησία κατά ομοφυλόφιλων στις ΗΠΑ
Ότι θα πάρει πίσω την κοινωνική της βοήθεια προς την Ουάσιγκτον απειλεί η Εκκλησία, εάν τελικά ψηφιστεί νόμος για τους γάμους μεταξύ ομοφυλοφίλων όπως τονίζεται σε ανακοίνωση της.
Η αρχιεπισκοπή της Ουάσιγκτον, όπως τονίζει, είναι αντίθετη στην ψήφιση ενός νομοσχεδίου για τη νομιμοποίηση του γάμου μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ και απειλεί πως θα αποσύρει τη συμμετοχή της στα κοινωνικά προγράμματα για την ενίσχυση μειονεκτούντων ατόμων.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωση της, “Ο γάμος είναι από τη φύση του η ένωση ανάμεσα σε έναν άνδρα και μία γυναίκα”, ενώ προσθέτει πως “Οι θρησκευτικές οργανώσεις και τα άτομα κινδυνεύουν να αντιμετωπίσουν διώξεις, αν αρνηθούν να υποστηρίξουν τις ενώσεις ανθρώπων του ίδιου φύλου”.
Η ανακοίνωση καταλήγει με... απειλητικό τόνο λέγοντας πως “Το νομοσχέδιο θα εμποδίσει τις καθολικές φιλανθρωπικές οργανώσεις να συνεχίσουν την εταιρική σχέση τους με το δήμο της Ουάσινγκτον για την παροχή κοινωνικής βοήθειας σε χιλιάδες φτωχούς πολίτες της”.
Γίνεται γενικά πολύς ντόρος με τους ομοφυλόφιλους, και γενικά αποφεύγω να συμμετέχω, επειδή έχει καταντήσει γραφικό, επειδή είναι δικαίωμα του καθενός να κάνει ότι θέλει, και εν τέλει επειδή έτσι τους δίνουμε αξία . Η στάση μου προς τους ομοφυλόφιλους είναι "Οκ, είσαι gay. Και; Δεν ανακάλυψες την πυρηνική σύντηξη, απλά τον παίρνεις από πίσω".
Παρ όλα αυτά, το συγκεκριμένο θέμα με ενοχλεί πολύ, και πρέπει να το σχολιάσω. Κατ αρχάς, ο δημοσιογράφος που έγραψε αυτό το άρθρο είναι ξεκάθαρο ότι έχει θέση ως προς το ζήτημα, και η θέση αυτή είναι υπέρ του γάμου μεταξύ πούστηδων (sorry, βαρέθηκα να γράφω "ομοφυλόφυλοι", είναι μεγάλη λέξη, και το "gay" απαιτεί να γυρίσω το πληκτρολόγιό μου στα αγγλικά). Μιά φορά και έναν καιρό, ίσχυε η δημοσιογραφική ουδετερότητα. Αυτός ήταν και ο λόγος που κάποιος σπούδαζε δημοσιογραφία, και δεν ήταν αρθρογράφος όποιος μιλάει ελληνικά. Η δημοσιογραφική ουδετερότητα σημαίνει ότι απλά θα γράψεις την είδηση (ερμηνεύοντάς την όπου απαιτείται, αν υπάρχουν επιστημονικοί όροι ή σχετικά γεγονότα από το παρελθόν) αλλά δε θα τη σχολιάσεις ούτε θα προσπαθήσεις να περάσεις την άποψή σου, πατρονάροντας τον αναγνώστη και υποτιμώντας τη νοημοσύνη του.
Όμως ο "δημοσιογράφος" αυτός αφήνει να φανεί ότι υποστηρίζει τον γάμο πούστηδων. Είναι πολύ της μόδας η ανοχή προς την ομοφυλοφιλία, και οι μοντέρνοι άνθρωποι επιβάλλεται να έχουν έναν πούστη δίπλα τους, σαν ένα είδος κατοικίδιου. Η μόδα πάντα μου τη σπάει, είτε αυτό σημαίνει να φοράς ασημί 14ποντα τακούνια πρωινιάτικο, είτε να διαβάζεις Πάουλο Κοέλιο ακόμα κι αν δεν έχεις διαβάσει ούτε καν τη γραμματική της τετάρτης δημοτικού, είτε να είσαι "φίλος με τους ομοφυλόφιλους".
Κατά την άποψή μου, αυτή η κίνηση της Αμερικάνικης εκκλησίας είναι από τις ελάχιστες σωστές κινήσεις που έκανε ποτέ οποιαδήποτε εκκλησία. Υπάρχει μία γραμμή (που σκόπιμα περνιέται απ όσους δε θέλουν ελευθερία, αλλά ισοπέδωση) ανάμεσα στην ελευθερία και την προσβολή. Γιατί να παντρευτεί ένας πούστης;
Ας ξεκινήσουμε από το τί είναι ο γάμος. Γάμος είναι μια κοινωνική παράδοση χιλιάδων ετών, για τη συμβολική ένωση ενός άντρα και μίας γυναίκας, ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Σε χαλάει το κομμάτι "άντρας και γυναίκα", και είναι πιό πολύ του γούστου σου κάτι σε "άντρας με άντρα" ή "γυναίκα με γυναίκα" ; Οκ. Το γάμο, τότε, τί τον θες;
Κάνε, άμα θες, έναν άτυπο γάμο με τα φιλαράκια σου, στο σπίτι σου ή σε ένα κέντρο. Δε σ εμποδίζει κανείς. Για ποιό λόγο να θες να τον κάνεις στην εκκλησία, που αντιπροσωπεύει κάθε τι αντίθετο σ αυτό που θες να κάνεις; Πρόκειται για κατά μέτωπο επίθεση, πρόκληση αλλά και προσβολή.
Να δώσω και ένα παράδειγμα. Εγώ είμαι άθεος (αγνωστικιστής για την ακρίβεια, αλλά ας μη το αναλύσουμε τώρα). Έχω κάθε δικαίωμα να μην κάνω το σταυρό μου, να μην πηγαίνω στην εκκλησία, να γράψω ένα άρθρο σε ένα blog ή μια εφημερίδα όπου να εξηγώ τις απόψεις μου. Δεν έχω κανένα δικαίωμα, όμως, με καμία έννοια της ελευθερίας όπως έχει διατυπωθεί σε οποιοδήποτε σύνταγμα αλλά και με την κοινή λογική, να απαιτώ να δημοσιευθεί ένα τέτοιο άρθρο στην εφημερίδα της εκκλησίας.
Ειλικρινά, άμα ήμουνα θρήσκος, και τα σύμβολα τα οποία προσβάλλονται ήταν σύμβολα στα οποία πιστεύω, αν περνούσα μπροστά από μια εκκλησία την ώρα ενός τέτοιου γάμου, θα ξεσήκωνα τους περαστικούς να πάμε να τους ξυλοκοπήσουμε. Εδώ ψήνομαι να το κάνω και τώρα που δεν πιστεύω στο Θεό. Και αυτό επειδή μου τη σπάει η (σκόπιμη) διεστρέβλωση της έννοιας της ελευθερίας, η προκλητικότητα και η ποζεριά.
Αν κανένας "αριστερός" αναγνώστης , με φουλάρι και ταινιοθήκη Αλμοδοβάρ (ως απεικονίζεται στην αρχή της ανάρτησης) παρεξηγήθηκε, παρακαλώ να πληκτρολογήσει 2 και να συνδεθεί με τ αρχίδια μου.
